Magazyn Przestrzeń to połączenie codziennej psychologii z kulturą. To miejsce na odnalezienie siebie, dotknięcie swoich emocji, rozwój osobisty. Jest to także płaszczyzna dla sztuki i artystów. Celem magazynu jest promocja świadomego życia, psychologii, ciekawych inicjatyw, szeroko pojętej kultury oraz utalentowanych twórców.

Przestrzeń © 2016



Website credits: MH

Przeglądaj cały numer

Zostańmy przyjaciółmi

Podobno pochodzą z dwóch odmiennych planet. Przybyli na Ziemię i zapomnieli o tym, że ich światy muszą się nieco różnić. Od tej pory często żyją w niezgodzie, a w zetknięciu z płcią przeciwną wpadają w złość i frustrację. Szczera prawda czy przestarzały mit?  Kobieta i mężczyzna – na pewno różni – czy przy tym zdolni do przyjaźni? Sprawdźmy!

Źródło: foter.com

Źródło: foter.com

Kobieta i mężczyzna to często dwie różne skale wartości, różne sposoby porozumiewania się, różne reakcje na stres, to także odmienna potrzeba intymności i okazywania uczuć. Tak, jesteśmy bardzo różni. Ale czy przez to niezdolni do przyjaźni?  

Czym jest przyjaźń?

Według słownika – przyjaźń – to dobra, serdeczna relacja pomiędzy osobami, opierająca się na wzajemnym zaufaniu, pomocy i życzliwości. Arystoteles uznaje ją za jedną z najważniejszych cnót, czyli trwałych sprawności moralnych człowieka. Jednak w rzeczywistości prawdziwa przyjaźń niewiele ma wspólnego ze słownikowymi definicjami czy filozoficznymi teoriami. Czym wobec tego jest przyjaźń dla mnie, dla Ciebie? Na to pytanie, i ja, i Ty musimy odpowiedzieć sobie sami. Jedno jest pewne – to uczucie, którego doświadczamy bardzo wcześnie w naszym życiu. Z reguły przyjaźń rozumiemy instynktownie. Po prostu wiemy i czujemy, że tę konkretną osobę z czystym sumieniem możemy nazwać przyjacielem.

Co ważne, obok miłości, przyjaźń jest najczęściej wymienianą wartością, bez której człowiek nie może być w pełni szczęśliwy. I choć często zdarza nam się o tym zapominać, przyjaźń odgrywa także bardzo istotną rolę w związkach opartych właśnie na miłości. Jaką? Partnerzy, którzy dostrzegają w sobie nie tylko kochanków, ale i przyjaciół, są bardziej cierpliwi, uprzejmi i wyrozumiali wobec swoich niedoskonałości. Dzięki temu związek jest dojrzalszy, pełniejszy, bardziej stabilny i satysfakcjonujący. Więc może warto w miłości się zakumplować?!

Przyjaźń czy kochanie? A może jedno i drugie?

Poniekąd partnerzy w związku muszą być dla siebie także przyjaciółmi (albo przynajmniej dobrymi kumplami). Dlaczego? Ponieważ dobry, trwały związek w pewnym sensie opiera się na tym, na czym opiera się przyjaźń. Mowa o otwartości, zaufaniu, wzajemnym wsparciu i poszanowaniu siebie, o wspólnym spędzaniu czasu, o dzieleniu się tym, co dobre, ale i tym, co złe. Jednak istnieją związki, w których dostrzec można pewien dystans i powściągliwość. Istnieją także oddane sobie pary, które bez przerwy się na siebie dąsają, złoszczą, doświadczają silnej zazdrości i wciąż toczą zawzięte walki, nie mogąc zachować poprawnych stosunków przez dłuższy czas. Jak temu zaradzić?

Zostańmy przyjaciółmi

Brzmi banalnie. Ale może zdziałać cuda. Najlepiej zacząć od rozważenia, co przyjaźń może dać nam i naszemu związkowi. Kiedy już przekonamy się, że to najlepszy sposób na utrzymanie dojrzałej, szczęśliwej i satysfakcjonującej relacji, musimy zacząć działać. Bo nie wystarczy stwierdzić: „mój partner jest moim najlepszym przyjacielem”, za taką deklaracją muszą stać zarówno myśli, uczucia, jak i czyny. Musimy pamiętać, by traktować drugą połowę z taką samą życzliwością i poszanowaniem, z jakimi traktowalibyśmy najlepszego przyjaciela. Okazujmy mniej zazdrości i wymagań. Za to obdarowujmy partnera-przyjaciela wzmożoną dozą szacunku, wrażliwości i uwagi. Nie traktujmy go tak, jak traktuje się własność, odrzućmy wyobrażenia i oczekiwania co do tego, jaki powinien być, dostrzegajmy raczej to, jaki jest naprawdę. Chodzi o to, aby partner tak, jak nasz przyjaciel, odczuwał, że jest w pełni akceptowany i bez względu na wszystko może liczyć na poparcie z naszej strony.

I odtąd żyli długo i szczęśliwie…

Zakończenie bardzo możliwe do osiągnięcia. Oczywiście musicie dążyć do tego oboje – Ty i Twój partner. Być może jesteście sobie oddani i wierni, macie podobny system wartości, przekonań, zbliżone cele, wspólnych przyjaciół i znajomych, obdarowujecie się codziennie szacunkiem i wciąż pozostajecie dla siebie atrakcyjni. Wszystko to jest niesamowite, budujące i piękne, ale niestety – nie zapewnia tego, że miłość z biegiem czasu będzie nadal żywa i silna. Potrzeba czegoś więcej. Czegoś, co sprawi, że związek pozostanie niezwykły, zabawny, ciągle żywy. I na tym właśnie polega rola i sens przyjaźni w miłości. Partnerzy-przyjaciele to przede wszystkim umiejętność skutecznego porozumiewania się ze sobą, ale i zdolność uważnego słuchania. To mieszanka zabawy, śmiechu, ale i powagi, kiedy trzeba. To bycie ze sobą, choć nie zawsze w jednym miejscu i czasie. To dzielenie się dobrem, uśmiechem i sukcesem, ale także tym, co złe, raniące i trudne.

Umiejętność bycia dla siebie dobrymi przyjaciółmi niewątpliwie jest cennym darem, ale i celem. Warto do niego dążyć, choćby po to, aby umieć dzielić się tym, co najpiękniejsze, tym, co upragnione bez poczucia, że coś trzeba poświęcić, z czegoś zrezygnować, czemuś się podporządkować. Przyjaźń w miłości to spełnianie siebie i swoich marzeń, to szacunek dla potrzeb i pragnień, to spotkanie dwojga w połowie drogi. Bo czemu nie kontynuować jej razem? 

Bibliografia:

  • Gray, J. Mężczyźni są z Marsa, kobiety z Wenus. Zysk i S-ka Wydawnictwo, Poznań 1993
  • Carlson, R., Carlson K. Nie zadręczaj się drobiazgami w miłości. Dom Wydawniczy REBIS, Poznań 2008
Komentarze
Komentarze do:

"Zostańmy przyjaciółmi"

Zamknij

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z polityką cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. akceptuję