Magazyn Przestrzeń to połączenie codziennej psychologii z kulturą. To miejsce na odnalezienie siebie, dotknięcie swoich emocji, rozwój osobisty. Jest to także płaszczyzna dla sztuki i artystów. Celem magazynu jest promocja świadomego życia, psychologii, ciekawych inicjatyw, szeroko pojętej kultury oraz utalentowanych twórców.

Przestrzeń © 2016



Website credits: MH

Przeglądaj cały numer

W świetle reflektorów – kiedy lęk zabiera Ci głos

graf. Urszula Zabłocka

graf. Urszula Zabłocka

Stoisz na środku sceny, słyszysz szmer cichnących rozmów oraz szelest zdejmowanych kurtek. Niewiele widzisz, bo reflektory oślepiają Twoje oczy. W tej chwili orientujesz się, że pot spływa Ci z twarzy, a ręce drżą z niepokoju. Tak, to właśnie Ty masz za chwilę wygłosić przemówienie. Myślisz, że zemdlejesz, a wszyscy siedzący przed Tobą ludzie wybuchną śmiechem.  Nagle budzisz się zalany potem w swoim łóżku, uspokajająco mruczysz do siebie – to tylko sen, tylko sen. Jednak dla niektórych taka sytuacja jest realnym koszmarem.

Występowanie na zgromadzeniach czy zabieranie głosu w debacie, kiedy oczy wszystkich zwrócone są na Ciebie, to tylko dla nielicznych świetna zabawa i  komfortowa sytuacja. Na myśl o przedstawieniu prezentacji czy referatu na forum, wielu ludzi zamiast przyjemnego łaskotania w brzuch, dostaje niestrawności i nie śpi po nocach.

Lęk przed wystąpieniami publicznymi jest związany przede wszystkim z sytuacją społecznej ekspozycji, kiedy przemawiając lub prezentując naszą pracę, jesteśmy w centrum zainteresowania zgromadzonych osób. Czujemy wtedy niepokój, że jesteśmy niewystarczająco przygotowani, źle wyglądamy, a to, co mamy do powiedzenia nie jest interesujące. W trakcie prezentacji osoba, która zwraca się do publiczności jest bacznie obserwowana, każdy jej ruch oceniany, a słowa poddawane ostrej krytyce. Tu pojawia się jeden z największych lęków człowieka, czyli lęk przed oceną. Niekorzystna i mało przychylna może spowodować, że nasze poczucie własnej wartości ulegnie załamaniu, samoocena obniżeniu, a w konsekwencji pojawią się kompleksy. Wielkie znaczenie ma również potrzeba bycia lubianym i szanowanym, która powoduje, że zwykły referat w szkole, czy prezentacja projektu przed współpracownikami urasta do rangi ogromnego problemu. Wrażenie, jakie wywołamy wśród słuchaczy, wiążemy z postrzeganiem przez nich naszej osoby.

Występowanie wzmożonego lęku przed wystąpieniami publicznymi jest również wzmacniane przez niekorzystną interpretacje samego wydarzenia. Jeśli prezentacje skojarzymy jako sytuację zagrożenia, a tak zazwyczaj się dzieje, to zaczną działać pierwotne mechanizmy. Układ limbiczny mobilizuje organizm do walki bądź ucieczki, we krwi pojawi się więcej adrenaliny oraz kortyzolu, tętno przyśpieszy, gardło ulegnie zaciśnięciu, a metabolizm zwolni. Pocenie się dłoni, drżenie głosu i utrudnione zebranie myśli to również skutki przygotowania organizmu na zagrażającą sytuację. W takim stanie człowiek myśli tylko o tym, aby uciec ze sceny, a chwila zabrania głosu jawi mu się jako największe wyzwanie, które jest nie do pokonania i grozi upokorzeniem.  Kiedy sytuacja konieczności zabierania głosu na forum powtarza się, może się przyczynić do wzmacniania lęku i nasilenia objawów stresu, co w konsekwencji powoduje eskalację niepokoju i niechęć do przemawiania, nawet w przypadku dobrej znajomości tematu.

Sytuacje związane z ekspozycją społeczną zdarzają się praktycznie codziennie: masz do przedstawienia prezentację w pracy, chcesz zapytać o godzinę w zatłoczonym autobusie, albo musisz odpowiedzieć na pytania nauczyciela na forum klasy – dla wielu wiąże się to z dużym stresem i jest niełatwym wyzwaniem. Aby choć trochę zminimalizować lęk, warto wykorzystać kilka sprawdzonych sposobów:

Przygotowania. Wielokrotne powtórki i dokładne zapoznanie się z materiałem mają niezwykłą moc, nasza pewność siebie wzrasta, mówimy zdecydowanym głosem, a pytania od słuchaczy nie są niczym zaskakującym.

Próbne wystąpienia. Najwięksi mówcy motywacyjni oraz politycy ćwiczą swoje wystąpienia przed różnorodnym audytorium przez wiele godzin. I Ty możesz wykorzystać ich sposób, swoje wystąpienie ćwicz przed lustrem, rodziną czy przyjaciółmi, potarzaj w każdej wolnej chwili. Dzięki temu wpatrzone w Ciebie oczy nie będą zaskakującą nowością, a przemawianie do nieznanych osób stanie się kolejnym etapem.

Wizualizacja. Jeśli przemówienie napawa Cię lękiem, a nie masz czasu zorganizować próbnych wystąpień, spróbuj wyobrazić sobie każdy element prezentacji. Jak wyglądasz, stoisz, co mówisz do zgromadzonych słuchaczy. Możesz zastanowić się nad możliwymi pytaniami jakie padną oraz przygotować sobie wstępne odpowiedzi. Szczegółowa wizualizacja może zminimalizować lęk równie dobrze, co próbne wystąpienia.

Panuje obiegowa opinia, że ponad połowa ludzi na świecie bardziej boi się wystąpień przed publicznością niż śmierci. W pierwszej chwili może się to wydawać niedorzeczne, jeśli jednak przypomnimy sobie ile razy nie przespaliśmy nocy, zrezygnowaliśmy ze śniadania i jak duży stres towarzyszył naszej prezentacji, wydaje się to bardziej prawdopodobne.

Komentarze
Komentarze do:

"W świetle reflektorów – kiedy lęk zabiera Ci głos"

Zamknij

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z polityką cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. akceptuję