Magazyn Przestrzeń to połączenie codziennej psychologii z kulturą. To miejsce na odnalezienie siebie, dotknięcie swoich emocji, rozwój osobisty. Jest to także płaszczyzna dla sztuki i artystów. Celem magazynu jest promocja świadomego życia, psychologii, ciekawych inicjatyw, szeroko pojętej kultury oraz utalentowanych twórców.

Przestrzeń © 2016



Website credits: MH

Przeglądaj cały numer

Miasto Boga bez Boga

Usuwamy to, co brzydkie, biedne, niegodne czy inne na margines, wierząc, że jest to dobry krok w kierunku nowego. Jesteśmy przekonani, że brzydkie, biedne, niegodne czy inne nie służy rozwojowi. W każdej dziedzinie życia. Począwszy od samych siebie – staramy się nie myśleć o problemach, by iść na przód. Odwracamy wzrok mijając biedaka czy chorego, żeby nie było mu przykro, że jesteśmy bogaci i zdrowi. I w końcu – tworzymy dzielnice biedoty, nowe getta, żeby móc być częścią rzeczywistości pozbawionej brzydoty, biedy, niegodziwości i inności.

Źródło: filmweb.pl

Źródło: filmweb.pl

Nie inaczej stało się w latach 60-tych w Rio de Janeiro. Na polecenie rządu usunięto favele (brazylijskie dzielnice nędzy) z centrum miasta, przenosząc ludność na jego przedmieścia. Stworzono miasto w mieście, zwane Miastem Boga (port. Cidade de Deus), którego rzeczywistości lat 60-80, możemy się przyjrzeć dzięki filmowi Fernando Meirellesa o tym samym tytule. Poznajemy głównych bohaterów, kiedy są jeszcze dziećmi. Zgraną paczką przyjaciół bawiących się w wojnę, podobnie jak ich rówieśnicy. Ta wojna wraz z upływem lat nabiera coraz bardziej rzeczywistego charakteru. Młodym chłopcom imponują przestępcze zachowania starszych, ale ze względu na swój wiek odgrywają rolę podobną do tej, która jest zlecana mniej zaawansowanym członkom mafii. Alarmują w przypadku przyjazdu policji, obserwują otoczenie, informują o zagrożeniach. Narratorem opowieści jest – zawsze obecny w filmach kulturowych – bohater pozytywny, marzący by zostać fotografem Kapiszon (wszyscy bohaterowie mają pseudonimy).

Kiedy chłopcy dorastają, stają się kopią swoich starszych rówieśników. Rzeczywistość w Mieście Boga jest pełna wewnętrznej walki o władzę, popieranej siłą pieniądza zdobytego poprzez handel narkotykami. Główni bohaterowie i wysuwający się na frontową pozycję obrazu bohater pozytywny, zdają się nie mieć wyboru. Są uczestnikami handlu, kupcami, sprzedawcami, narkomanami, opowiadają się po różnych stronach wewnętrznych konfliktów. W filmie wszystko ma smak dzielnicy – przyjaźń, miłość, każda emocja przeżywana przez bohaterów. Dzielnica i wydarzenia na niej rozgrywane wyznaczają tor ich życia. Życia, którego nie mogą być pewni, gdy wojna się zaostrza.

Paradoksalnie to brak wyboru, staje się okazją dla Kapiszona do dokonania wyboru. Bohater staje z „trzeciej strony” rozbuchanych konfliktów, osłonięty jedynie obiektywem aparatu. I, jak można się domyśleć, jako jedyny jest prawdziwym wygranym. Nomen omen, świetne zdjęcia (w rozumieniu kinematograficznym) również zostały nagrodzone – Złotą Żabą.

Karnawał w Rio de Janeiro i Miasto Boga; Źródło: telegraph.uk.co; wikipedia.pl

Karnawał w Rio de Janeiro i Miasto Boga; Źródło: telegraph.uk.co; wikipedia.pl

Warto zauważyć, że dzieło jest nie tylko produkcji brazylijskiej, ale zaangażowani w nie aktorzy, również są dziećmi tytułowego Miasta Boga. Obraz jest bardzo rzeczywisty, tym tragiczniejszy, że nie wiemy ilu naprawdę Kapiszonów nosi w sobie ta społeczność i jaki jest ich los. Ale „Miasto Boga” to nie tylko Kapiszon i grupa walczących młodych chłopców. To grupa ludzi zagubionych, zepchniętych na margines, ludzi, którzy zostali niejako skazani na uczestniczenie w świecie przestępczym, gdyż innego nie znali. Ludzi, którzy są bardziej lub mniej bezpieczni, ale mają jeden wspólny problem – brak. Brak wyboru, możliwości, perspektyw i, banalnie, pieniędzy. To cała masa tragicznych historii. Warto pamiętać o milczącym bohaterze filmu, o ponad 38 000 członkach brazylijskiej społeczności. To społeczność wielkości naszego Sochaczewa, Sanoka czy Olkusza. A dokonując wyboru filmu – nie odwracać wzroku od tego obrazu.

Komentarze
Komentarze do:

"Miasto Boga bez Boga"

Zamknij

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z polityką cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. akceptuję