Magazyn Przestrzeń to połączenie codziennej psychologii z kulturą. To miejsce na odnalezienie siebie, dotknięcie swoich emocji, rozwój osobisty. Jest to także płaszczyzna dla sztuki i artystów. Celem magazynu jest promocja świadomego życia, psychologii, ciekawych inicjatyw, szeroko pojętej kultury oraz utalentowanych twórców.

Przestrzeń © 2016



Website credits: MH

Przeglądaj cały numer

Introwertyk – instrukcja obsługi

Introwertycy są często postrzegani jako osoby zamknięte, wycofane, nieśmiałe i aspołeczne. To sprawia, że mają poczucie bycia innymi, a nawet gorszymi od swoich ekstrawertywnych kolegów, którzy na siłę próbują ich zmienić. Jednak introwertyzm to nie choroba, a cecha osobowości, którą warto zrozumieć, aby żyć w zgodzie z samym sobą (i dać żyć spokojnie swojemu introwertycznemu koledze).

Źródło: unsplash.com

Źródło: unsplash.com

 

Introwertyk kontra ekstrawertyk

Większość z nas uważa, że różnica między introwertykami i ekstrawertykami polega na tym, że ci pierwsi nie lubią i boją się ludzi. Tak wcale nie jest. Mimo że introwertycy czują się najlepiej w samotności lub w małej grupie znanych osób, nie oznacza to, że są nastawieni nieprzyjaźnie do innych. Lubią zachowywać dystans, rezerwę i są raczej niezależni, podczas gdy ekstrawertycy są pełni energii, gadatliwi, preferują duże grupy i zgromadzenia. Introwertyków uważa się też za osoby nieśmiałe, co jest kolejnym mitem, bo uwielbienie samotności niekoniecznie oznacza lęk społeczny. Z kolei ich częste doświadczanie gorszego nastroju nie wynika z bycia nieszczęśliwymi. Różnica między introwertykami i ekstrawertykami tkwi także w poszukiwaniu doznań i stymulacji. Nie trudno się domyśleć, że pod tym względem nasz tytułowy bohater może wydać się dla ekstrawertyka po prostu nudny. Prawda jest jednak taka, że zbyt intensywne bodźce płynące z otoczenia sprawiają mu dyskomfort psychiczny. 

Zła wiadomość: osobowości raczej nie da się zmienić. Stanowi ona zespół względnie stałych cech, warunkujących spójność zachowań i tożsamość jednostki. Dobra wiadomość jest taka, że będąc ich świadomymi, możemy żyć w zgodzie z samym sobą. Przejdźmy więc do instrukcji obsługi introwertyka – krótkiego poradnika dla osób z obydwu biegunów wymiaru introwersja-ekstrawersja.

Instrukcja obsługi

Jak postępować z introwertykiem?

  • Prywatność – jest podstawowym prawem i potrzebą introwertyka. Chwila ciszy i spokoju tylko dla siebie pozwala mu odzyskać energię. Nie przekraczaj granicy osobistej introwertyka, nie przytulaj i nie całuj go na siłę na powitanie, nie klep po ramieniu. Nie przeszkadzaj, kiedy chce pobyć sam;
  • Podejmowanie decyzji – introwertycy potrzebują czasu na zastanowienie się nad odpowiedzią. Nie wymagaj od nich natychmiastowej decyzji, nie naciskaj;
  • Przygotowywanie się – podobnie jak z podejmowaniem decyzji, jest u introwertyków z przygotowywaniem się (do wyjścia, do pracy, do przemówienia). Podczas ‘burzy mózgów’ czy dyskusji introwertyk będzie siedział i słuchał, bo potrzebuje chwili na zebranie myśli, więc lepiej dać mu szansę na spisanie pomysłów przed spotkaniem. Nie wywołuj go więc do odpowiedzi „pod tablicę”. Nie rób mu niezapowiedzianych wizyt – powiadom go wcześniej o swoich zamiarach. Nie pospieszaj;
  • Wyjścia, imprezy – zapraszając introwertyka na imprezę miej na uwadze, że nie lubi on zbyt głośnych, przepełnionych ludźmi miejsc. Po drugie, introwertyk czuje się najlepiej w małym gronie znanych osób. Nie narażaj go na konieczność poznawania dużej ilości ludzi, ani nie zostawiaj go w towarzystwie, którego nie zna. Nie narzucaj się. Jeśli nie chce z tobą wyjść, uszanuj to. Słowa „zabawimy się”, „poznamy kogoś” są dla niego zniechęcające;
  • Praca – introwertyk jest w pracy raczej systematyczny i dokładny. Lubi pracę w ciszy, kiedy nikt mu nie przeszkadza. Praca wymagająca częstych kontaktów z ludźmi może być dla niego męcząca. Ponadto, introwertyk wcale nie jest mniej kreatywny – potrzebuje po prostu więcej czasu, a przede wszystkim ciszy i skupienia do namysłu;
  • Ekspozycja społeczna – wystąpienie publiczne czy nawet odezwanie się przed większą grupą może wprawić introwertyka w zakłopotanie. Nie wyciągaj go na siłę na środek sceny czy do odpowiedzi. Nie oceniaj i nie poprawiaj go publicznie;
  • Związek – w związku introwertyk potrzebuje czasu tylko dla siebie. Nie obrażaj się, kiedy chce pobyć lub wyjść tylko sam lub woli romantyczną kolację czy oglądanie filmu w domowym zaciszu od szalonej imprezy. Daj mu przestrzeń i bezpieczeństwo. Jego rzadkie wyrażanie uczuć nie jest oznaką braku miłości czy odrzucenia. Nie zmuszaj go do bliskości, sam da znak, kiedy będzie na nią gotowy;
  • Rozmowa – introwertyk nie lubi rozmawiać na siłę i o niczym. Milczenie nie jest dla niego niezręczne i nie jest zniewagą dla rozmówcy. Introwertyk woli słuchać niż mówić. To nie znaczy, że nie ma nic do powiedzenia. Jeśli już mówi – nie przerywaj. Zanim zadzwonisz do introwertyka, spróbuj najpierw napisać. Nieoczekiwany telefon może wpędzić go w zakłopotanie. Najgorsze co możesz zrobić to zapytać „co mi powiesz ciekawego?”, „czemu nic nie mówisz?”;
  • „Naprawianie” – pod żadnym pozorem nie staraj się „naprawiać” introwertyka i nawracać na ekstrawersję. Zaakceptuj go takim, jakim jest. Jego zachowanie wynika z jego osobowości. Nie jest chorobą.

Czytając powyższe rady, możemy mieć wrażenie, że z introwertykiem trzeba obchodzić się jak z jajkiem. Jednak bycie osobą preferująca samotność i skierowaną do swojego wnętrza ma sporo zalet. Po pierwsze, introwertyk raczej nie powie czegoś, czego będzie potem żałował. Jego wypowiedzi są dokładnie przemyślane. Po drugie, może być świetnym pisarzem – potrafi zauważyć więcej i przeżywać mocniej niż ekstrawertyk i zazwyczaj preferuje pisanie od mówienia. Po trzecie, introwertyk radzi sobie lepiej na studiach niż jego ekstrawertywny kolega, ponieważ spędza więcej czasu na czytaniu książek niż na zabawie. Po czwarte, dokładnie zgłębia posiadane zainteresowania (mimo że zazwyczaj ma ich mało). Podobnie jest u niego z kontaktami interpersonalnymi – tylko głębokie relacje określi mianem przyjaźni.

Na zakończenie pozostawiam do refleksji dwa krążące po Internecie cytaty, które stanowią trafne podsumowanie powyższej „instrukcji obsługi”:

„Jeśli nie dowiedziałeś się czegoś od Ekstrawertyka, to znaczy, że go nie słuchałeś.”
„Jeśli nie dowiedziałeś się czegoś od Introwertyka, to znaczy, że go nie zapytałeś.”

Komentarze
Komentarze do:

"Introwertyk – instrukcja obsługi"

Zamknij

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z polityką cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. akceptuję